Η εποχή είναι απάνθρωπη. Γι' αυτό είναι ακόμη πιο δύσκολο να κρατήσεις την ανθρωπιά σου. Οι ευαίσθητες κοινωνικά ομάδες πληθαίνουν, διαχωρίζονται σε πολλές μικρότερες και δυστυχώς αυξάνουν και τα μέλη τους.
Η Ελλάδα καμιά φορά αναπαρίσταται αν και διαστρεβλωμένα, σε μια αληθοφανή βάση μέσω των διαφημίσεων. Μια χώρα που έμαθε μέσα από τις διαφημίσεις να ορίζει τα οράματά της.
Η μαφία πάντα ακολουθεί νόμους σιωπής. Σαν αυτούς που ακολουθεί αντίστοιχα και το πολιτικό σύστημα.
Πολύ συζητήθηκαν τα καμένα κτίρια του Τσίλερ και πολλά δάκρυα χύθηκαν από υποκριτικές κατίνες και "πολιτισμένους" κυριλέδες.
Δεν είναι τυχαίο που τα τελευταία χρόνια οι τηλεοπτικοί σταθμοί επενδύουν σε reality shows για να γεμίσουν το πρόγραμμά τους. Στην αρχή κάποιοι υποστήριζαν πως τα βλέπουν από περιέργεια, μετά από συνήθεια και έπειτα από "ενδιαφέρον" για τα άτομα που κλείνονται σε ένα σπίτι. Στην πραγματικότητα, τα realities ικανοποιούν την μανία των ανθρώπων να βλέπουν τους άλλους σε μειονεκτική θέση. Ή καλύτερα να νομίζουν πως εκείνοι είναι σε πλεονεκτική. Η συνεχής ένταξη στα προγράμματα των καναλιών, εκπομπές τύπου Big Brother εξοικείωσαν το κοινό με την κάμερα. Απενοχοποίησαν την πόζα και την στημένη συμπεριφορά, αθώωσαν ακόμη και την παρακολούθηση την ίδια. Μέχρι και ο τίτλος "Big Brother" είναι απόλυτα κυνικός.
Με την τροπή που τείνουν να πάρουν τα πολιτικά πράγματα στις Δυτικές χώρες είναι οπωσδήποτε απαραίτητο για τους κατοίκους τους να δείξουν με κάθε τρόπο τη δυσαρέσκειά τους για τις εξελίξεις, αν θέλουν να ανατρέψουν ή έστω να καθυστερήσουν την έλευση ενός πραγματικού «1984».
Αυτό που λείπει σε μια εποχή είναι αυτό που προβάλλεται περισσότερο από τις οθόνες της τηλεόρασης. Στο "1984" υπάρχει ολόκληρη βιομηχανία πορνό για να κρατάει τους σεξουαλικά στερημένους υπηκόους του Μεγάλου Αδελφού υπό καταπίεση και ποτέ να μην μετουσιώνουν-έστω- αυτή τους την στέρηση.
Δεν είναι δύσκολο να φτιάξεις την δική σου μάρκα, η όπως χρησιμοποιείται στους κύκλους του marketing, ένα brand. Χρησιμοποιείς κλισέ, αντιγράφεις τι κινήσεις κάνουν στην αγορά άλλα brands που είναι πετυχημένα και κυρίως δίνεις βάση στην οπτική αντίληψη του καταναλωτή. Στο χ brand το άτομο δεν βλέπει μόνο ένα προιόν, αλλά αποδίδει στο σύμβολό του επιπλέον αξίες οι οποίες ταιριάζουν με τις επιθυμίες τους και την στάση ζωής.
Γύρω υπάρχει μια μανία για απόκτηση του τέλειου σώματος, του τέλειου αυτοκινήτου, του τέλειου κινητού, του τέλειου ντυσίματος, του τέλειου συντρόφου. Τι ορίζει όμως το τέλειο εκτός από την υποκειμενική κρίση και γούστο; Κάτι παραπάνω. Το τέλειο ορίζεται πλέον από την αισθητική των ΜΜΕ και του life style. Έτσι μόνο όταν κάτι είναι καλογυαλισμένο, αστραφτερό και έχει "συμμορφωθεί" στους κανόνες αισθητικής, όταν είναι αψεγάδιαστο, γίνεται αποδεκτό ως τέλειο.
Η διασκέδαση μεταφέρει μια ιδεολογία σε αντίθεση με ότι πιστεύουν πολλοί, περί "απλής ελαφρότητας". Όλο και περισσότεροι ασπάζονται την αλήθεια των media, των ειδώλων, της πλαστικής μουσικής. Αυτά τα προιόντα του λαικού πολιτισμού μεταφέρουν αξίες και αντιλήψεις σχετικά με το πως πρέπει να βλέπει κάποιος τον κόσμο και τι σκέψεις πρέπει να κάνει με αυτή την προκατασκευασμένη οπτική. Ειδικά η τηλεόραση και η μουσική, η μόδα και τα "πρέπει" συνηθίζουν το άτομο σε μια συγκεκριμένη θέαση του κόσμου. Το εκπαιδεύουν να δέχεται τις "αλήθειες" τους ως την μία αλήθεια. Μεγαλώνοντας σε ένα σύστημα απάτης και "τύφλωσης" του εσωτερικού ματιού, όπου όλοι σε σπρώχνουν να μείνεις πιστός στον προγραμματισμό σου, το άτομο νομίζει πως αυτός ο κόσμος είναι ο πραγματικός και ο αξιοπρόσεκτος.
