Η εποχή είναι απάνθρωπη. Γι' αυτό είναι ακόμη πιο δύσκολο να κρατήσεις την ανθρωπιά σου. Οι ευαίσθητες κοινωνικά ομάδες πληθαίνουν, διαχωρίζονται σε πολλές μικρότερες και δυστυχώς αυξάνουν και τα μέλη τους.
Η Ελλάδα καμιά φορά αναπαρίσταται αν και διαστρεβλωμένα, σε μια αληθοφανή βάση μέσω των διαφημίσεων. Μια χώρα που έμαθε μέσα από τις διαφημίσεις να ορίζει τα οράματά της.
Η μαφία πάντα ακολουθεί νόμους σιωπής. Σαν αυτούς που ακολουθεί αντίστοιχα και το πολιτικό σύστημα.
Πολύ συζητήθηκαν τα καμένα κτίρια του Τσίλερ και πολλά δάκρυα χύθηκαν από υποκριτικές κατίνες και "πολιτισμένους" κυριλέδες.
Oι Ολλανδοί τζαζίστες, σκοτεινιάζουν την αιθέρια μουσική τους με ambient περάσματα. Αφήνουν το σαξόφωνο να σε ταξιδέψει σε ένα σκοτεινό δωμάτιο και αν χάσεις τον δρόμο, βρίσκονται εκεί για σένα τα όμορφα φωνητικά της Charlotte Cegarra. Τα άλλα όργανα, δηλαδή το τσέλο, το βιολί, το ξυλόφωνο και το μπάσο κάνουν πιο πλούσιο τον ήχο. Του δίνουν δυναμική και το αίσθημα του απροσδόκητου. Τα στοιχεία που πλέκονται εδώ, μοιάζουν άγνωστα μεταξύ τους αλλά παρουσιάζουν πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. 
Oι Αμερικανοί Yakuza είναι από τις ενδιαφέροντες πειραματικές μπάντες, από αυτές που μπορούν και δημιουργούν ιδιαίτερους δίσκους, έξω από τα τετριμμένα. Στο "Of Seismic Consequence" αδιαφορούν ξανά για τις ταμπέλες, με το κάθε τραγούδι να είναι διαφορετικό από το άλλο. Η ποικιλομορφία δεν είναι αυτοσκοπός για τους Yakuza άλλα τρόπος έκφρασης. Ακόμη και η χρήση του σαξοφώνου το μαρτυρά αυτό, προσδίδοντας μάλιστα στην ατμόσφαιρα, κάνοντας γενικά το άλμπουμ πιο "μυστηριώδες".
Οι τρελοί Λατίνοι επιστρέφουν! Ένα μουσικό περιπετειώδες puzzle, ψυχεδελικό, πειραματικό ως συνήθως, prog ή καλύτερα art rock στην νοοτροπία του, μόνο που αυτή την φορά είναι προσανατολισμένο περισσότερο προς τις ακουστικές κιθάρες. Οι παράξενοι ήχοι, τα κρουστά, τα πνευστά, τα πλήκτρα και τα άλλα όργανα που χρησιμοποιούν υπάρχουν αλλά για να εξυπηρετήσουν την δημιουργία ταξιδιάρικης αλλά και ήρεμης ατμόσφαιρας.
Η αλήθεια είναι ότι το σχήμα των Mars Volta έχει πολλές ιδιοτροπίες. Eίναι πολύ στρυφνό άκουσμα για τον ανυποψίαστο. Προσφέρουν ένα κράμα progressive μουσικής αλλά όχι με όρους που περιγράφονται εύκολα και σίγουρα όχι prog τύπου Dream Theater. Και αυτό γιατί στo ανόθευτο rock τους, ρίχνουν πινελιές από jazz, metal και ethnic στοιχεία, δημιουργώντας έναν καμβά που όλα τα χρώματα συνυπάρχουν αρμονικά προς όφελος της ουσίας.
